Η 21η Νοεμβρίου του 1874 σηματοδότησε την ολοκλήρωση ενός εγχειρήματος που ξεπερνούσε τα όρια της τέχνης και άγγιζε τα όρια της πνευματικής εμμονής. Ο Richard Wagner, έχοντας αφιερώσει πάνω από δύο δεκαετίες στη σύνθεση της τετραλογίας Der Ring des N...
Η Κλασική μουσική 20ού αιώνα και βρετανική παράδοση συνήθως παραπέμπουν στις μεγάλες συμφωνικές φόρμες ή στα χορωδιακά έργα που σφράγισαν την ταυτότητα του Ralph Vaughan Williams. Ωστόσο, η Σονάτα για βιολί και πιάνο σε Λα ελάσσονα, και ειδικότερα το...
Το 1910, όταν ο Joseph Marx συνέθεσε το Trio-Phantasie για πιάνο, βιολί και τσέλο, η αυστριακή πρωτεύουσα βρισκόταν σε αναβρασμό. Ο Arnold Schoenberg είχε ήδη δημοσιεύσει τα πρώτα του ατονικά έργα, ενώ ο Gustav Mahler διένυε τον τελευταίο χρόνο της ζ...
Η κλασική μουσική εκείνης της περιόδου βρισκόταν υπό την απόλυτη κυριαρχία του Beethoven, όμως ο νεαρός Schubert, λειτουργώντας ως μέλος της Αυτοκρατορικής Χορωδίας (Hofkapelle) στο Παλάτι του Hofburg, απορροφούσε επιρροές που ξεπερνούσαν την τρέχουσ...
Ο κόσμος που γέννησε τον Μπετόβεν και τον Βάγκνερ είχε καταρρεύσει. Μέσα από τις στάχτες των αυτοκρατοριών, η κλασική μουσική έπρεπε να βρει μια νέα φωνή, μακριά από τον ρομαντισμό του παρελθόντος....
Η διεύθυνση της Κρατικής Όπερας από τον Mahler (1897–1907) αποτελεί, κατά τον Τσβάιχ, το απόγειο της βιεννέζικης μουσικής αυστηρότητας. Ο Mahler εισήγαγε μια ριζοσπαστική πειθαρχία, καταπολεμώντας τη ραθυμία των ερμηνευτών και την...
Στη μουσική ορολογία, ο Κρέων εκπροσωπεί μια αυστηρή, μηχανική ρυθμολογία. Είναι ο ρυθμός που δεν παρεκκλίνει, το ostinato που συνθλίβει κάθε μελωδική γραμμή. Η άρνησή του να θάψει τον Πολυνείκη δεν είναι απλώς μια πολιτική απόφασ...
Ως ραδιοφωνικός παραγωγός και υπεύθυνος του The20thCenturyClassical.gr, η ατονικότητα με συναρπάζει· η απόλυτη ελευθερία των δώδεκα ημιτονίων, η κρυφή της ιεραρχία και η μεταφυσική πυκνότητα κάθε έργου με ενεργοποιεί σε μια αναζήτ...
Η μεγάλη αυταπάτη της μουσικής παιδείας είναι ότι όλα μπορούν να γίνουν προσβάσιμα αν απλοποιηθούν αρκετά. Ότι αν μιλήσουμε για σειρές, για δομές, για τεχνικές, για ιστορικά συμφραζόμενα, τότε ο ακροατής θα “μπει” στο έργο. Όμως η...
Η διάλυση της μορφής: από τον Μαλαρμέ στον Σένμπεργκ Η κρίση της μορφής που χαρακτηρίζει την είσοδο στη νεωτερικότητα δεν αφορά απλώς την αλλαγή τεχνοτροπίας ή ύφους. Πρόκειται για μια ριζική απογύμνωση της ίδιας της έννοιας του ν...