Στην ακροτελεύτια πρόταση του Tractatus Logico-Philosophicus, ο Ludwig Wittgenstein διατύπωσε μια φράση που έμελλε να στοιχειώσει τη δυτική σκέψη: «Για όσα δεν μπορεί κανείς να μιλά, γι’ αυτά πρέπει ν...
Η Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου παρουσιάζει μια έκθεση που δεν αποτελεί απλώς ένα επετειακό γεγονός, αλλά μια ουσιαστική επιστροφή σε έναν από τους πιο ριζοσπαστικούς πυρήνες της καλλ...
Ο 20ός αιώνας δεν υπήρξε απλώς μια περίοδος καλλιτεχνικών εξελίξεων με την τρέχουσα σημασία αλλά, ένα βαθύ ρήγμα μέσα στην ίδια την έννοια της τέχνης. Η εμπειρία του πολέμου, η επιτάχυνση της τεχνολογ...
Ενώ η Βιέννη κοιτούσε το παρελθόν της με νοσταλγία, το Βερολίνο των αρχών του 20ού αιώνα κοιτούσε το μέλλον με μια μείξη τρόμου και ενθουσιασμού. Ήταν η πόλη της ταχύτητας, των εργοστασίων, των νέων μ...
Στην καρδιά του Βερολίνου της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, εκεί όπου η Kurfürstendamm συναντούσε την πλατεία Auguste Viktoria, υψωνόταν το 1929 ένα οικοδόμημα που υπερέβαινε κατά πολύ τη λειτουργία ενός ...
Ενώ η κοινωνία προσπαθούσε να περιθωριοποιήσει το εβραϊκό στοιχείο, συνέβη κάτι ιστορικά μοναδικό: οι Εβραίοι δημιουργοί κατέλαβαν την «καρδιά» της αυστριακής ταυτότητας, δηλαδή τη μουσική. Πώς εξηγεί...
Ας είμαστε ακριβείς. Το ζήτημα δεν είναι η χρονολογία, αλλά το αισθητικό ήθος. Ο Σένμπεργκ, ο Μπεργκ και ο Βέμπερν, όσο και αν διέλυσαν την τονική παράδοση, παρέμειναν οργανικά εντός της κλασικής προβ...
Ο κόσμος που γέννησε τον Μπετόβεν και τον Βάγκνερ είχε καταρρεύσει. Μέσα από τις στάχτες των αυτοκρατοριών, η κλασική μουσική έπρεπε να βρει μια νέα φωνή, μακριά από τον ρομαντισμό του παρελθόντος....
Η διεύθυνση της Κρατικής Όπερας από τον Mahler (1897–1907) αποτελεί, κατά τον Τσβάιχ, το απόγειο της βιεννέζικης μουσικής αυστηρότητας. Ο Mahler εισήγαγε μια ριζοσπαστική πειθαρχία, καταπολεμώντας τη ...
Στη μουσική ορολογία, ο Κρέων εκπροσωπεί μια αυστηρή, μηχανική ρυθμολογία. Είναι ο ρυθμός που δεν παρεκκλίνει, το ostinato που συνθλίβει κάθε μελωδική γραμμή. Η άρνησή του να θάψει τον Πολυνείκη δεν ε...